Januari
28-31 januari, Echo Mountain, Stoney Point, en een grote beer!

Zaterdag hebben Emil en ik een fantastische hike gemaakt in de heuvels van Pasadena. Je rijdt Lake Ave naar het noorden tot je niet verder kan, en dan loop je zo het groen in! Eerst omhoog naar Echo Point, waar rond 1900 een treintje naartoe liep. Er was een hotel met casino, gebouwd door ene Prof. Lowe. Nu zijn er alleen nog ruines, het is namelijk kort erna verbrand. Vandaag is het helaas niet heel helder, maar je zou over heel LA tot aan de zee kunnen kijken! Hier merk je al dat het bijna lente wordt! Bomen hebben knoppen en er groeit vanalles. We zien heel wat vogels en er hippen wat chipmunks voorbij en twee reeen. Op inspiration point staan er een soort kijkertjes naar alle kanten, maar we zien alleen witte waas. We lopen wel in het zonnetje. Het gaat ook eigenlijk wel lekker dus we stijgen door naar Mt Lowe (van die professor) en vanuit daar kunnen we de eilanden toch zien! De zon zakt al en dat levert een mooi beeld op. We nemen 'sunset trail' terug, zo zien we de zon onder gaan en de lichtjes van Pasadena en LA ontbranden! Prachtig. Kijk maar hier voor de foto's. Nu moeten we wel nog een uur bij het licht van de stad en van de sterren naar beneden lopen over een goed pad, dat wel. Nou, dit was zo'n 12 mijl en 850 hoogtemeters op en neer! Dus ons mexicaanse eigen maal gaat er goed in!

Zondag lekker lui beginnen en om een uurtje of 11 rijden we met Sean en Miki naar Stoney Point om te boulderen. Ze zijn er allebei nog nooit geweest! Het is een heerlijk crispy zonnige dag. We leggen wat mooie boulders, ik doe de 'three pigs', mooi om zo'n projectje af te maken! Na wat pogingen bij Mozart Wall zijn we moe en voldaan! Voor wie boulder foto's wil zien, die staan weer hier. Ik ga naar de boekwinkel en kook een pastaatje, terwijl Emil zijn koffers pakt en kijkt of het allemaal wel past! Zowaar, het past NET!
Zo kunnen we maandag gewoon werken en eten we 'savonds met Gerda en Guido, helaas niet bij Ai de Sushi bar, altijd als ik daar wil eten, is het dicht. Thai was een lekker alternatief.
Dinsdag heb ik vrij genomen en brengen we samen door, koffie in onze eigen 'tuin'. We lezen allebei een ander crimi-avontuur van een italiaanse rechercheur Montalbano, erg vermakelijk. Lunch in de tuin van Caltech, een verwennerij, met 4 kleine creme brulee's toe!
Emil heeft inmiddels ontdekt dat zijn vlucht van 5 uur is gecancelled en is omgeboekt naar 9 uur! Hebben we nog een paar uurtjes extra te spenderen! Ik ontdek een hele grote knuffelbeer onder mijn bed, hij heet Emil!
Ruim van te voren zijn we op LAX en kan Emil ook zijn aansluitingsvlucht van London naar Amsterdam omboeken en komt nu om 20.55 1 feb. aan. Koffie, zonsondergang, een paar uurtjes en een echte burger later zet ik Emil dan echt af bij de gate. Een vertrouwd ritje naar huis, maar dat zal nog wel ff wennen worden. Koffie, 'Lieve Lust' van Talpa en de website en dan naar bed.

24-27 januari

Op zich deze week wel weer wat goeds gedaan. De auto is gerepareerd en heeft nu z'n karakteristieke 'sportieve' geluid verloren, want oa de uitlaat is gemaakt! Ook heb ik mijn manuscript eindelijk gesubmit, dus nu hopen op een goede review.
Emil rond wat werk af en ruimt zelfs z'n bureau op Caltech al op! Af en toe balen we enorm dat Emil dinsdag op het vliegtuig stapt. Maar ik heb inmiddels ervaren dat de tijd hier vliegt, hoe dat voor Emil in NL is valt nog te bezien natuurijk! Donderdag kwam Jeandrew eten, en dat werd een erg gezellige avond. Ik had weer eens mijn quiche recept gemaakt (ik had lang niet gekookt!) en ons inmiddels beroemde vanille ijs met zelfgemaakte chocoladesaus, caramel saus en geroosterde pecan-noten (was over van E's feestje)! Hmmmm. Nu leuk, sociaal weekeinde voor de boeg!

17-23 januari, LA Chromatin club, Capote, bezoek en Emils afscheidsfeestje

Het zijn voor ons een aantal weken van werken, eten, slapen, werken, eten, slapen. Dinsdag heb ik ook eens de andere universiteit in LA bezocht, UCLA. Er was een symposium van de LA Chromatin Club gesponserd door Abcam. Iedereen natuurlijk met z'n eigen auto en het borreltje achteraf zorgde dat we tenminste iets na de spits naar huis gingen. Later in de week zijn Emil en ik weer naar de film geweest, Emil had Brokeback Mountain nog niet gezien en ik wilde Capote (over de US schrijver Truman Capote, van In Cold Blood) nog zien. Dus samen, maar apart in de zaal! Dat is een aanrader (ik bedoel de film, niet per se apart naar de bioscoop!).
We hebben wat plannen om zaterdag nog een keertje te klimmen op Stoney Point, maar dan meldt Koen zich, Emils oud kwartetgenoot dat hij in San Diego is en wel naar LA wil tuffen! Dus dat wordt een dagje toeristen, koffie bij ons en dan naar het Getty Center. Ook wij zijn er nog niet geweest. Veel mensen komen er niet eens aan toe om naar binnen te gaan omdat de tuinen en uitzicht over LA zo prachtig zijn. Alles in wit natuursteen, een enorm groot complex. Het was een mooie heldere dag, dus we konden ver kijken, van de zee naar downtown, een mooi panorama. Koen zag toch steeds zoveel luchtvervuiling (wij zijn er zeker aan gewend geraakt, zo'n gelige horizon!). Fotos van de Getty staan hier.
's Avonds hebben we lekker bij ons gekookt en zo was het een erg gezellig dagje. Zondag staat er kokkerellen op het programma. We verzorgen het eten (Lasagne, salade, en fruitsalade, eigen gebakken speculaas en ijs toe, de Tiramisu lukte niet want geen lange vingers en marcarpone te vinden) voor het feestje van Emil. Steven organiseerde een afscheids feestje voor Susan, Emil en Michael. Leuk, low profile, gezellig feestje en Emil maakte weer zijn specialiteit: Frozen Strawberry Margarita. Terug vervoeren we de overgebleven spullen per fiets, dat zijn de amerikanen niet gewend, en vragen zich ongerust af of ze de spullen niet beter de volgende dag met de auto moeten brengen!
Ondertussen is mijn artikel nog steeds niet af, moet onze auto weer naar de garage en wil mijn laptop niet meer internetten thuis.

8-16 januari, Little Tokyo, Film en New Jack City

Het eerste weekeinde na onze vakantie houden we het rustig. We klimmen zondag met Gerda en Guido bij Stoney Point, dat is lang geleden. Het is er heerlijk. Daarna gaan we door naar 'The Old Mill' om bij Josh (Emil's collega) Kolonisten van Catan te spelen. Er zijn genoeg mensen om 2 spellen te spelen. Ook doen we nog een spelletje Boggle (maak zoveel mog. woorden van 4x4 dobbelstenen met letters, DAT is lastig in het Engels. Emil en ik maken dezelfde niet bestaande woorden).
De week werken we hard en gaat zo voorbij. Woensdag uit eten met Veerle in Little Tokyo, Emil is (voor het eerst) downtown. Dat mag ook wel nu hij alweer bijna naar NL vertrekt. Met Sushi en Starbucks is het erg gezellig.
Toch een resultaat van geen tv: Ik heb gelezen Breakfast at Tiffany's (Truman Capote), A sun of the circus (John Irwing), Charles Groenhuizen (Amerikanen zijn niet gek), Mart Smeets (Sterren) en verheug me op een tweede uit de misdaad serie van de italiaanse schrijver Andrea Camilieri (Excursion to Tindari). Ik heb ook een leuk nieuw boek gekocht van Arlene Blum, Breaking Trail, a climbing life. Het is een autobiografie van een US bergbeklimster in de jaren 70, bovendien ook wetenschapper en moeder. Ze is de oprichter van het klimblad 'She Sends'.

Vrijdagavond gaan ik met wat collega's (Connie, Jody, Toni, Gerda, Erica) naar Brokeback Mountain, een film over twee cowboys, die ontdekken dat ze homo zijn, in de jaren 60. Het speelt in Wyoming en Texas. De avond sluiten we af met aardbeienmargaritha.
Zaterdag erg vroeg op (7 uur verzamelen bij Caltech op de parkeerplaats), om een dagje te klimmen met de Caltech Clan (18 mensen maar liefst). We ontlopen zo de regen die voor LA voorspeld is. New Jack City is een sportklim gebiedje bij Barstow, richting Las Vegas, op 1.5 uur rijden. Er zijn klimmers van alle niveaus bij. Onverwacht zit er ook een bekende in de groep, Daniel, de neef van Lucas, die op Caltech gepromoveerd is en die ik ooit in NL ontmoet heb. We klimmen samen met zijn fiancee Jennifer een paar leuke routes op Boyscout Rock. Door het geluid van schoten met oa machine geweren in de verte in de woestijn, weet je weer hoe het met de wapens zit in de US. Daarna verkas ik met Bertrand (postdoc uit Frankrijk) en anderen naar Sunnyside Rock, die zijn naam waar maakt. Op deze rots klimmen we achtereenvolgens een 5.8, 5.9, een hele uitdagende 5.10c en een 5.10a, en ik bouw ondertussen drie routes op de Boyscout af. Ik behaal mijn record, 9 routes! Emil vermaakt zich op Fantasy Island (Fantasia, 11.a) en Fairway (The sky is the Limit, 10b) met Sean, Lizzy en Miki. Bij zonsondergang taaien we zeer voldaan af en verheugen ons op de rustige zondag die nog voor ons ligt. We eten met de meeste mensen nog bij een Iranier Shaslik. Gelukkig wassen de werknemers ook hier goed hun handen (zie foto boven!). Met de volhouders toppen we de dag af met een.. margaritha. Ik val zo in slaap! De foto's van het tripje komen hier

1-4 januari, Nieuwjaar, werk, toaster en USC-Texas!

Het jaar begint met verschikkelijk slecht weer, 1 januari de hele dag regen! De putten op straat lopen over. En de traditionele Rose Parade is erg verregend. Wij zijn niet gaan kijken omdat we de camper nog schoon af moeten leveren aan de andere kant van de stad.
Het is nieuwjaar, tijd van de goede voornemens, er lopen opvallend meer mensen hard als ik 'sochtends naar mijn werk rijd: dames van middelbare leeftijd op z'n Oprah's en de heren 'gewoon'. Ook de gym zit vol, volgens Emil. Op het werk werd alleen 'Happy New-Year' gewenst, het zou met al die culturen maar ingewikkeld zijn of je mekaar een, twee of drie zoenen zou moeten geven of een hug bv!
Dinsdag avond is er opeens een verlaat kerstkadootje voor Emil in de gangkast. Groot is de verbazing van mij als er in de andere kast een identieke ingepakte doos staat (we hebben 1 rol inpakpapier). We hebben echt te lang met elkaar in de campervan gezeten want we hebben allebei voor elkaar als verrassing een toaster gekocht, omdat we zoverzot zijn geraakt op getoaste cinnamon-raisin bagels! Tja, welke moeten we nu terugbrengen? We houden degene met de meeste features, een toast, bagel en defrost stand!

Woensdag zijn Emil en ik naar de wedstrijd van het jaar gegaan in de Bowl-competitie van College Football, USC tegen Texas, in de Rosebowl, Pasadena. Kaartjes normaliter voor $175, echter nu gemakkelijk voor $1500-3000 te koop. Gedurende de dag zie ik vanuit USC een vliegtuig 'GO USC' schrijven met rook. Het moet niet gekker worden. Het leuke is dat je zo'n wedstrijd in de kroeg kijkt met fans van beide partijen. Het was stampvol in de Lucky Baldwins, en ik ben natuurlijk voor USC. Langzamerhand krijgen we ook de regels door. Het was een enorm spannende wedstrijd, het ging super gelijk op zodat die tot in de laatste minuut spannend bleef. 15 Seconden voor het einde maakte Texas de beslissende touchdown waardoor ze op 3 punten voorsprong winnen, helaas. De teleurstelling en blijdschap is groot in de kroeg. Emil en ik gaan thuis maar een bakkie troost drinken en met eigengebakken speculaas (dankzij de speculaaskruiden van Charlotte!). De werkbespreking morgen ochtend 8 uur zal wel in het kader van de nederlaag staan, Peter en anderen zijn grote USC-football fans! Waarschijnlijk willen ze er niet over praten...

|mei05 | juni05 |juli05 | augustus05 | september05 | oktober05 | november05 | december05 | januari06 | februari06 | ... |